Een onverwacht genoegen

• Geplaatst op 12 November 2026
• Door Natasja
• 0

Vier glaasjes die al jaren in een doos rondzwierven geven hun geheim prijs

Een paar jaar geleden kocht ik op een veiling een doos vol antieke glazen. Die zijn allang weer vertrokken. Maar onderop in die doos lagen deze vier glaasjes.

Schattig modelletje, maar gegraveerd met adelaars. En dat vind ik toch altijd wat heftig. Krijg daar bepaalde associaties bij. Dus ik heb ze opgeborgen en er nooit echt goed naar gekeken.

Tot vandaag.

Vandaag had ik tijd om ze eens goed te bekijken. Ik zag mooi mondgeblazen glas. Alle vier net even verschillend. En ook de adelaars waren duidelijk met de hand gegraveerd. Allemaal net even anders. Millimeterwerk, maar duidelijk handwerk.

Zo te zien 19e-eeuws glas. Niet heel verfijnd, geen kristal, maar toch leuk.

Maar ja, die adelaars.

Alleen zag ik nu ook kroontjes en slingers. En ik dacht: hoe erg kan het zijn? Het is niet het Derde Rijk, dat ziet er toch anders uit.

Dus ik haal dat wapen door Google Lens en val bijna van mijn stoel………

Die adelaars, met drie kronen en verdere regalia. Nou, wat denk je? Van wie is dat het wapen?????

Nou???

Van de Romanovs!

Althans, daar lijkt het verdacht veel op.

Hoe dan?

En dat laat ik gewoon een jaar of vier in een doosje liggen. Twee keer verhuisd, los in een doos, zonder papiertjes of wat dan ook.

Er hebben Romanovs door minder het loodje gelegd.

Nou zijn het geen glaasjes waarvan ik me kan voorstellen dat de tsaar er zelf uit gedronken heeft. Geen kristal, geen vergulde gravering. Misschien voor de wat armlastigere tak van de familie of zo. Of een diplomatiek kadootje aan een ambassadeur .

Maar jeetje, wat is dat toch leuk aan mijn vak. Dat je op een doodgewone donderdag ineens ontdekt dat je misschien wel een heel bijzonder stukje geschiedenis in je handen houdt.

En dat al vier jaar in huis had.